Terwijl ik naar buiten kijk, natte bladeren en afgewaaide takken in de tuin zie liggen, realiseer ik me voor het eerst echt dat het herfst is, zo lijkt het...
Het is zelfs nog een soort van schemerig somber buiten, maar gelukkig ben ik dat niet!
De weken lijken weer voorbij te vliegen, maar dat is volgens mij bij iedereen het geval.
Ik hoorde mezelf deze week in ieder tegen een collegaatje zeggen 'dat de laatste 2 maanden van het jaar, ieder jaar hetzelfde zijn' - en dat terwijl ik echt niet meer weet wat er zich dan precies af heeft gespeeld in nov/dec 2010.... het zal een gevoel zijn, de bijna overgang van oud naar nieuw, er 'moeten' ook gewoon nog dingen (opgelegd door een ander of door jezelf :-)).... gewoon hetzelfde liedje, maar dan net even anders!
Hier is het in ieder wel net even anders; zaten we vorig jaar rond deze tijd al bijna in de sneeuw (7 dec.), zijn we op dit moment met hele andere zaken bezig zoals o.a. 'gewoon' op huizenjacht.... En al hoort 'de jacht' (waar ik overigens niets mee heb hoor, begrijp me niet verkeerd) bij dit seizoen, eigenijk is het niet de goede omschrijving.
Deze 'jacht' gaat nl. heel relaxed; we hebben geen haast, geen opgelegde druk, niet van een ander en niet van onszelf (maar wel super spannend, zeker als je een huisje op het oog hebt).
Ook dat was vorig jaar nog een 'klein' doch verneinig verschil met dit jaar.
Je mag best dromen in ons landje, LEEF je uit, niemand houdt je tegen. Behalve op het moment dat je je dromen daadwerkelijk ten uitvoer wil gaan brengen, dan blijkt ineens dat er statistieken op je LEVEN worden losgelaten en wordt er helaas niet even verder gekeken of gevraagd....
Maar ook in Huize HenS weten we inmiddels met de nodige tegenslagen om te gaan en dat 'geduld een schone zaak is' en ach, 'komt tijd, komt raad'...
We zijn dan ook vooral niet gestopt met blijven dromen...
Ruim een jaar later kunnen we 1 van onze dromen in vervulling laten gaan en gaan we woensdag voor een 2e bezichtiging :-)... relaxed, spannend en wordt vervolgd!
En o ja, inmiddels zit mijn Lief -geheel zonder mijn inmenging overigens- alweer gezellig een tijdje bij mijn werkgever gedetacheerd, is onze 13-jarige puber begonnen aan 2 Havo, een slotjes beugel en zit nu heel relaxed met een kop thee, zijn berenpantoffels en een boek op de bank (waar hij volgens eigen zeggen 'nog even moet inkomen' .... en hij is al op de helft :-)), en zijn we vorig weekend nog even een paar dagen naar Berlijn geweest ..... een indrukwekkende ervaring!
En zo gaat Huize HenS gestaag door met alles, maar bovenal met LEVEN!
