cadeautje

De wereld buiten zit nog dicht als ik de krant hoor vallen op de deurmat. 'Leuk', denk ik, 'er zit vandaag een cadeautje bij...' :-)

De waterkoker lijkt een verwoede poging te doen net zulke mist te creëren als buiten, maar uiteraard weet ik op tijd het 'uitknopje' te bereiken. Ach ja, je moet wat als je voor de 3e keer vergeten bent om koffie te halen; leve de zakjes oploskoffie van ons laatste hotelbezoek.

Ik nestel me in de bank en bekijk het boekje van voor en achter als ik lees: 

Eigenlijk beschrijft dit kleine gedichtje, 1 van de vele mooie van Toon, mijn week in al haar facetten. 

Ik heb er dan ook niets meer aan toe te voegen, of ach, misschien dan toch nog een hele kleine:

Heb een mooi weekend allemaal en wat ga ik genieten van dit mooie geschenk op mijn deurmat!

de denker

genoeg

Pom...pompiedom :-)

Blij

Gewoon een gesprekje op een vrijdagmorgen. We zien elkaar al een paar jaar, vier dagen in de week, maar echt even bijkletsen, gebeurt eigenlijk niet zo vaak. Zij heeft haar ding(en), ik de mijne. En ach, needless to say, we zijn dan ook wel behoorlijk verschillend.

Ze wil alleen graag weten hoe het is geweest, hoe ik het heb ervaren, al is het alweer ruim een maand een geleden. Was ik verrast? Kwamen er 'schokkende' zaken naar voren?
De opmerking: "je hoeft het niet te zeggen hoor als je het niet wilt", doet me even glimlachen. Een van die vele kleine verschillen, zullen we maar zeggen...

Ik vertel dat ik het leuk vond om te doen en, hoewel lang en vermoeiend, het een goed georganiseerde dag was. Gelukkig geen hele grote verrassingen. Lijkt mij in ieder geval ook niet zo voor de hand liggend als je een beetje zelfkennis hebt :-). Frapant was wel dat naar voren kwam dat ik blijkbaar een talent heb voor cijfers (terwijl ik al jaren loop te verkondigen dat ik helemaal geen cijfermatig inzicht heb, en ook niet wil hebben), een groot analytisch vermogen heb, en, zoals bekend, nog wel eens te pragmatisch de 'bocht kan afsnijden'. Niets echt nieuws dus en weer een leuk leerpunt voor de toekomst hetgeen zij overigens volmondig beaamde :-).

En o ja, dat e.e.a. bij mij 'er wel toe moet doen', dat ik daar blij van word zeg maar. Dan moet je niet gelijk denken aan het niveau 'wereldverbeteraar' hoor, want zo'n heilig boontje ben ik echt niet, maar ik word nu eenmaal blij van het feit als ik een stukje met iemand mag 'meelopen', hier en daar een 'zetje mag geven' en zo... en dat je daar dan ook nog later voor bedankt wordt, is natuurlijk helemaal geweldig!

Haar ogen beginnen ineens te stralen als ze zegt: "Weet je waar ik nou blij van word Heleen? Heeft hier helemaal niets mee te maken hoor, van een geheel andere orde, maar vorige week had ik die terugkomdag. Normaal niet echt inspirerend, maar deze keer wel, dat ook even terzijde. Daar was dus die fotograaf, die ik ook ken van die andere bijeenkomsten. Komt hij ineens naar me toelopen en zegt: 'Goh, wat zie jij er vandaag fris, fruitig en stralend uit.' En weet je, dat maakte me nou zó blij, want hij meende het ook nog; mijn hele dag was gelijk goed. Net als jaren geleden, dat ik me dat nog herinner is ook zo bizar. Ik stond in een lift en zegt opeens iemand: 'Goh mevrouw, wat ziet u er toch prachtig uit'. Bijzonder toch he? En natuurlijk weet ik dat het maar 'buitenkant' is, maar toch..." 

Glimlachend herinner ik haar aan het feit dat, al heb je nog zulke mooie (dure, merk)kleding aan, als het aan de binnenkant niet goed zit, kun je niet eens stralen, dus hoezo hebben ze het alleen maar gehad over je 'buitenkant'? :-)

Een brede lach verschijnt als ze zegt: "Dank je wel joh, weer een goeie dag!" 

En kijk, daar werd ik nou weer blij van.

niet helemaal

.... toch niet helemaal een

werkewoordeloze woensdag :-)

update 

uurtje of 15.00 uur...

toch nog iets van nuttigs gedaan :-)

ik zei toch, '... nuttigs gedaan':

update uurtje of 18.00 uur...

appel-perenvulling; een aanrader :-)

Zo('n)dag

Misschien ken je het wel, heb je het ook al eens wel of niet prettig mogen ervaren.

Zo'n dag waarop je wakker wordt, voelt dat je oogleden net iets langzamer ophoog kruipen dan normaal (had ik toch misschien dat laatste bokje niet moeten nemen), en je hoofd zegt: 'euh... weet niet wat jij van plan bent, maare ik zou het persoonlijk wel appreciëren als ik kon blijven liggen...'. 

Probleem bij mij is alleen, moe of niet moe, ik kan gewoon niet echt uitslapen, en dus zat ik, nadat ik mijzelf al bijna 2 uur in een soort van schemer-wakker-toestand bevond, om 08.00 uur gezellig beneden, met Mies aan 't water en ik aan de koffie ... natuurlijk. 

Grootse plannen vormden zich in mijn hoofd, de koffie smaakte uitstekend, het leek prachtig buiten, de zon scheen, en wat denk je?

Ik ben heel simpel, na:
* 3 koppen koffie genuttigd te hebben (overigens in een acceptabel tijdspad
   hoor)
* 2 kranten op m'n gemakje te hebben doorgespit (zonder me op te winden
   over de wereldproblematiek)
* Mies van haar natje en droogje voorzien te hebben (niets erger overigens dan een
   kattenbak schoonmaken en niet goed opgelet hebben wanneer het beestje haar laatste
   bezoekje heeft gebracht aan die bewuste bak, maar dan sta je al met de deksel en al in je
   handen en kun je het eigenlijk ook niet meer maken die er weer gewoon op te doen en je om
   te draaien...)
* de handleiding van een pak Koopmans appeltaart een keer of 6 x te hebben
   doorgelezen (ik zei toch: 'grootse plannen') 
* even later samen met mijn 'meneer' (die overigens ook nog steeds heel erg mijn 'Lief'
   is, voor het geval iemand daar aan mocht twijfelen) een ontbijt-uit-het-vuistje genoten
* net even langer en heter gedoucht dan normaal en besloten om de dag maar  
   eens in 'huispak' door te brengen
* nog een keer met Koopmans op schoot gezeten en gespeeld met de 
   gedachte om dan toch maar die 'appel-/perentaart te gaan bakken, ware
   het niet dat ik er helaas achterkwam dat ik de vanillekwark was vergeten
* besloten dat de was dan maar even voor moest gaan

...gewoon terug naar bed gegaan :-).
Elektrieke deken aan, rolgordijn naar beneden en ik dacht: 'dag wereld, u ziet mij later op de dag wel weer een keer....'.

Echt zo('n)dag; zo'n dag dus waarop niets hoeft en alles mag! :-)

Misschien straks nog wel even dat taartje bakken, maar niet voordat de haas in de oven gaar is...