Blijmaker #48

#Blijmakers (zie hier alle voorgaande) , 'omdat ik nu eenmaal liever het mooie zoek,
dan het negatieve benoem, omdat dát vaak juist zo makkelijk is...' 

We doen een ontbijtje en tikken een eitje. Luisteren een stukje Mattheus Passion, kijken nog wat naar Jesus Christ *klik hier* en ook de Passion in Groningen heeft even opgestaan...

We hebben er een mening over (als ik twitter, facebook en de krant mag geloven). Maar weet je, wat maakt het eigenlijk uit, wat iedereen ervan van vindt... of misschien ook wel niet van vindt. 

De een haalt kracht uit het verhaal, voor de ander zijn het de nieuwe loten aan de passiebloem die goed uit winter is gekomen, of de bloesem aan de appelboom; nieuw begin, nieuw leven, met -maar dat is mijn bescheiden mening- de gedachte, dat 'als de liefde niet bestond' *klik hier* ... het toch wel erg 'leeg' is allemaal. Tja, en ook dat is maar een mening...
Ik ben in ieder geval blij dat het er allemaal kan zijn.

De week *klik hier* passeert nog even de revue; gesprekken met weer hele bijzondere en mooie mensen. Van die gesprekken dat je later denkt: waarom heb ik niet gewoon drie vacatures...
Ach ja, ik heb er echt maar één en we zullen nu eenmaal een keuze moeten maken. Waarbij ik dan ook gelijk weer denk hoe blij en dankbaar ik ben met het feit dat ik keuzes heb! Misschien wel de grootste #blijmaker aller tijden.

Voor iedereen hele mooie, fijne
vrolijke, gezellige; goede dagen gewenst!

Stille zaterdag...

Soms kom je van die bijzondere dingen tegen...


"Enige jaren geleden werd ergens in de bossen van Maarn, op een terrein van Natuurmonumenten, het stilste plekje van Nederland aangewezen. De exacte locatie moest het liefst 'geheim' blijven, anders zou het binnen de kortste keren overspoeld worden door dagjesmensen die - met hun thermosflessen en thuis gesmeerde broodjes in de aanslag - ook wel eens een keer het stilste plekje van Nederland wilden aandoen.

Stilte is schaars deze dagen. 'zoveel miljoen mensen, op dat hele kleine stukje aarde'. En: 'Ik heb nog zoveel te doen'. Want ook in je hoofd wordt het steeds moeilijker stil. Wat kun je soms verlangen naar een plekje waar je even alleen kunt zijn, waar het stil is, echt stil. En wat kun je soms wakker liggen van 'de herrie in je bovenkamer' als je 's avonds laat je moede hoofd op je kussen te rusten legt. Echte stilte, waar is dat nog te vinden?
 
Ontzetting
De stilste dag in de geschiedenis van deze wereld was onbetwist Stille Zaterdag. Dit was de dag nadat Jezus Christus ter dood gebracht werd aan een kruis en vreselijk aan zijn einde kwam. Niet alleen zijn vrienden, maar iedereen die op Golgotha getuige was geweest of ervan hoorde, werd daar stil van. Dit was toch de man die alleen maar het goede voor de mensen zocht? Vooral voor diegenen die niet voor zichzelf konden opkomen: de armen, de blinden, de melaatsen? Dit was toch degene die zei dat hij de Redder van de wereld was en namens God sprak?
 
Inkeer
En nu is hij dood. Waarom? Waarom rekenen we altijd af met echte helden? Wat is er mis met deze wereld, dat het kwaad het steeds maar weer wint? Dat alle hoop op een betere wereld steeds maar weer de grond wordt ingeslagen? Stille Zaterdag is écht een dag om daar eens bij stil te staan. Bij wanhoop, bij verlies, bij dat wat je kwijtgeraakt bent, bij 'niet meer weten en tegen een blinde muur aanlopen'. Maar ook bij 'wat is werkelijk waardevol in mijn leven om te koesteren?'
Net als de discipelen van Jezus destijds. Drie jaar hadden ze met hem opgetrokken. Lief en leed gedeeld. Hoop op een betere wereld gekregen. Ze hadden een Vriend voor het leven. Waarom moest God hem verlaten, waarom juist hem?
 
Verwachting
Stille Zaterdag, ook dit jaar weer ééntje. Als je die gebruikt om na te denken over de vele waaroms in het leven, wordt het misschien niet de makkelijkste dag van het jaar. Misschien sla je die stilte daarom liever over.

Maar misschien krijgt morgen wel, de vrolijke dag van Pasen, nog meer glans, als je op deze zaterdag een dagje stilstaat..."

Bron: www (kan niet zien wie het geschreven heeft,
maar vond het wel heel erg passend...)

Blijmaker#47

#Blijmakers (zie hier alle voorgaande) , 'omdat ik nu eenmaal liever het mooie zoek,
dan het negatieve benoem, omdat dát vaak juist zo makkelijk is...' 

Nog even blijven liggen op zondagochtend, en dit keer zónder die bladblazer van één de buren. Al het ontluikende lentegroen in de voor en achtertuin, wel of niet zelf gepoot...

Zo maar wat kleins waar ik blij van word en werd deze week :-).

Thuiskomen na een pittige dag werk en dan ineens allemaal #'wilde tulpen' ontdekken in de voortuin. En misschien stonden ze er vorig jaar ook wel. Dat zou maar zo kunnen. Ik weet het echt niet meer. Ik was me er blijkbaar toen niet van bewust. Nu des te meer... wat dan overigens weer echt niets te maken heeft met de cursus 'mindfulness' die we met een aantal collega's gestart zijn... en intussen ook weer gestopt zijn.

Tja, soms constateer je gewoon al na één keer dat iets ook niet bij je kan passen. Je probeert het nog een keer, uiteraard, want zo ben je tenslotte ook opgevoed: 'niet zo maar opgeven, als je ergens aan begint, maak je het ook af, wat als je het zelf had moeten betalen, was je dan ook gestopt, of...?'
Nou geloof me mensen. Waarschijnlijk was ik dan in de eerste les al opgestaan om 'het er even over te hebben...' :-). Alle mogelijke scenario's zijn dan ook langs geweest, omgedraaid en uitgeknepen. Uiteindelijk, na me afgelopen maandag zodanig niet op mijn plek gevoeld te hebben, ben ik afgehaakt. Uiteraard mét onderbouwde uitleg... iets wat ik bijv. in de training erg miste, maar meer dan dát zeg ik er ook niet over haha.
Afijn, die beslissing om te stoppen was dan wel weer een originele #blijmaker. Dat dan weer wel.

Nieuwe ruimte scheppen, schept natuurlijk ook weer nieuwe mogelijkheden. En laat ik ook dáár nou vrolijk van worden :-).

Nu was dat deze week ook wel enigszins een beetje nodig, geloof ik... een beetje ruimte. Vooral toen ik mezelf hoorde zeggen dat ik het voor mijn gevoel echt even niet op de rit had en kreeg....
Doet me overigens denken aan de uitspraak: 'als je jezelf voorbij rent, vergeet dan niet te zwaaien...' of iets zoiets :-).

Ach, gelukkig komt ook dát uiteindelijk goed (ook zonder mindfulness :-)) en waren/zijn er weer genoeg #blijmakers op mijn pad te vinden, zoals:

#een zondagmiddag met muziek van mijn 'bonuszoon', meespelend op de piano met 'Van Halen, Supertramp'... intussen bijna een week 16, genietend van zijn ontdekkingstocht als 16-jarige ... to the fullest :-); geweldig om te zien en mee te maken... *zucht* (en nee haha, ik verlang niet terug naar 'die goede oude tijd', al heb ik van die 'tocht' en mijn 'vleugels-uitslaan-moment' wel heel erg genoten en hoop ik dat hij dat net zo, of misschien nog wel veel meer doet :-)...

verder konden we gisteren
#een tante blij maken met het aansluiten van nog wat apparatuur in haar nieuwe huisje, waar ze -na ruim 50 jaar in hetzelfde huis te hebben gewoond- gewoon nog 'even tijd nodig heeft om te wennen'...

hoorden we, ondanks dat er nog genoeg hobbels te nemen zijn, 
#een goede uitslag voor een lieve oom; 'in ieder geval op dat gebied weer even rust' zoals hij zelf zei... 

hebben mijn collega's en ik 
#een van onze lieve vrijwilligers door zien groeien naar hopelijk binnenkort een betaalde baan en zijn we super trots op haar!

ontdekte ik deze week een
#nieuwe sportschool, beviel de proefles uitstekend en hebben we het ook nog eens gezellig met een stel 'oude' sportmaatjes... wat dat betreft maken ze hun slogan waar: Friendship, Feelgood and Fun...

dan is er ook nog
#de wetenschap dat er volgende week weer de lekkerste asperges te krijgen zijn bij ons favoriete 'boertje'...en dat we ze dus ook eten zeg maar :-)

is mijn
#haar weer voorzien van een kleurtje en tevens de coupe *klik* iets scherper aangesneden; een paar weken geen omkijken meer naar dus...

en o jee, ik zou het toch bijna vergeten :-), ik ben
#democratisch gekozen tot OR-lid en ben maandag en dinsdag gelijk onder de pannen met de officiële installatie en daarna de materie eigen maken... maar dan wel inclusief bubbelbad :-); de week kan maar goed beginnen...

Een en ander betekent natuurlijk wel dat ik twee dagen mijn Lief moet missen. Nu zou ik daar heel erg mee kunnen gaan zitten, maar ik kan er ook net even anders naar kijken, zoals ik gisteren ergens las ...

Wens jullie allemaal een hele mooie week 

met mooie #blijmakers toe!

Blijmakers#46

Ik zucht nog een keer. Hang de was op. Pak nog maar eens een kop koffie en owh ja, de vaatwasser staat ook nog vol. Wel schoon... dat dan weer wel.

Ik wil heel graag het begin van deze heerlijke, vrije zondag overdoen. Kan dat even? Zo'n lekkere dag waarop je nog even heerlijk kunt blijven doezelen onder je dekbed, nadat je je eerst langzaam en  uitvoerig hebt uitgerekt, even naar het toilet bent geweest en dan besluit om toch nog heel even knus terug te kruipen om nog even lekker te dommelen... ofzo...

Ik wil echt de dag opnieuw beginnen... graag. Want iets is er niet helemaal goed gegaan vanochtend. Doe mij dus maar die verfroller en ik ga gewoon over het begin heen schilderen met frisse, groene lentegeuren en -kleuren, want natuurlijk stond het slaapkamerraam open...het is tenslotte bijna zomer... En natuurlijk lig ik dan NIET te wachten, áls ik dan eindelijk besluit om ook eens 'nog even te blijven liggen', op een overijverige buur die op zondagochtend - waarschijnlijk nog nét even voordat ie in de auto moet zitten voor zijn wekelijkse gang naar de kerk in het dorp verderop - met een bladblazer zijn eigen paadje staat schoon te blazen... een kwartier lang... en daarna helemaal niets meer, maar toen was ik inmiddels uiteraard klaarwakker en een soort van niet meer relaxt, zal ik maar zeggen :-). Nu had ik op dat moment natuurlijk ook de cd kunnen pakken die we vorige week maandag hebben gekregen en, zoals de opdracht luidt, de drie-kwartier-durende mindfulness bodyscan doen... Tja, dat had gekund ja.

Afijn, ondertussen is de ochtend bijna voorbij, heb ik nog niet zo heel veel nuttigs gedaan dus en wordt het toch echt tijd om dat wel te gaan doen.

Gelukkig weer een mooie week beleefd en ook in vandaag zitten nu alweer genoeg #Blijmakers (zie hier alle voorgaande) , 'omdat ik nu eenmaal liever het mooie zoek, dan het negatieve benoem, omdat dát vaak juist zo makkelijk is...' 

...#Zo smaakt de koffie bijvoorbeeld weer voortreffelijk
#hebben we gisteren een geslaagd feestje gehad van 'bonuszoon' die maandag zijn 16e verjaardag viert!
#was de 'trappelsessie' in het zwembad met de 'doorzetters' weer reuze gezellig
#was de eerste mindfulness-sessie een bijzondere belevenis :-)
#hebben we natuurlijk genoten van het meest mooie lenteweer
#vergaten we compleet de afspraak met onze klusser op donderdag maar vond hij het ook geen probleem om dan maar gewoon op zaterdag met de dakkapel aan de gang te gaan
#had ik waanzinnig leuke, goede maar ook zeker bizarre gesprekken m.b.t. de vacature die we open hebben staan
#weet ik dat ik in ieder geval 425 brieven niet ga lezen :-)
#begin ik intussen een beetje echt wakker te worden
#hebben we gezellig ontbeten met een eitje...
#ben ik heel blij dat ik vanmiddag haar *klik hier* thuis kan bezoeken :-)
#verheug ik me op de visite én de kookkunsten van mijn Lief vanavond
#zou ik nu een fotocollage kunnen maken van afgelopen week, ware het niet dat ik daar de puf gewoon niet voor heb (mede dank aan de bladblazer) en dus voor het gemak maar even naar mijn 365 dagen 'gewone, bijzondere dagelijkse dingen *klik hier* verwijs, omdat er echt iedere dag wel wel iets grappigs, leuks, moois, bijzonders gebeurt, iets waar je heel simpel blij van wordt :-).

Wow020414

Blijmakers #45

Het kaarsje brandt nog steeds...
...en in gedachten ben ik bij haar *klik hier*, en natuurlijk ook bij hem *klik hier*, hun kinderen en kleinkinderen.
Opgelucht haal ook ik adem als vrijdagmiddag het bericht komt dat de operatie succesvol verlopen is...

Gisterenavond maakte mijn hart een sprongetje vanwege een nog mooier bericht, maar daarover lees je later vandaag meer op www.benlicher.nl :-).

Een week met kleine en grote #Blijmakers (zie hier alle voorgaande) , 'omdat ik nu eenmaal liever het mooie zoek, dan het negatieve benoem, omdat dát vaak juist zo makkelijk is.'

Boeiend begin Hoe graag ik dus ook het mooie benoem (en blijf benoemen :-)), is het natuurlijk soms ook gewoon erg lekker om de 'rare' vervelende dingen in het leven te beschrijven, zoals het enigszins 'vreemde' begin van de week met een tenenkrommend consult met een revalidatie-arts. Zo'n dame die nét te weinig tijd heeft, wel aardig probeert te doen, maar het nét niet echt is. Gelukkig zijn er zelfs in dit soort situaties altijd weer #blijmakertjes  te vinden :-).

Tja, het had best kunnen werken, echt waar. Ik stond er serieus voor open; een trainings-programma onder begeleiding, kijken naar wat je vooral nog wel kunt, met hier en daar een goed advies van een multidisciplinaire team. Niets mis mee, want ook ik heb hier en daar best een 'blinde vlek' ontwikkeld in de loop der jaren...Hé, ik ben ook een mens :-).

Het had dus zo maar gekund, ware het niet dat ik 'licht allergisch' ben voor mensen die klaarblijkelijk niet even de tijd nemen je dossier te lezen ('euh, sorry, ik weet eigenlijk niet precies wat je komt doen....'). Nou ik kan je zeggen dat dan de toon wel een beetje gezet is bij mij. Als ze dan ook nog, omdat er toevallig een 'gebeurtenis' van vier en half jaar geleden haar beeld kruist, terwijl ze protocolletjes (lees: mij niet aankijkend maar vragen stelt vanaf het beeldscherm en mijn antwoorden intikt, want het dossier moet natuurlijk wel kloppend....) aan het afwerken is op de pc, ineens je Lief als gesprekspartner neemt om die gebeurtenis te 'checken', alsof ze twijfelt aan wat ze leest, en een seconde daarna ervan overtuigd is dat ze dé oorzaak, hét eureka-moment heeft voor mijn klachten: 'Maar mevrouw, zoiets gaat nou eenmaal gewoon in uw lijf zitten....vindt u het gek?'...
... nou nee mevrouw ik vind niet zo snel iets 'gek', maar ik ben het ook niet...alsof ik vier en half jaar heb stilgezeten (met excuses voor de ietwat lange zin, maar dat was de frustratie haha).
Tja, heb haar toen maar heel beschaafd, volgens mijn Lief misschien wat 'pinnig', gewezen op het feit dat er met mijn hoofd, in ieder geval op dát vlak, niets mis is. Dat ik dáár in ieder geval geen 18-weeks-durend-programma voor hoef te volgen en niet zit te wachten op een wekelijkse groepssessie waarin we het 'gezellig' eens gaan hebben over onze geestelijke strubbelingen (lees: 'maar mijn 'problemen' zijn toch veel groter en erger dan die van de rest van de wereld....) word ik niet zo door geïnspireerd, zal ik maar zeggen :-).
...en als er dan ook nog ineens een slow-woop-alarm ergens op de achtergrond afgaat, ze de kamer uit rent, en even later weer in komt rennen, ik opdracht krijg me weer aan te kleden en 10 minuten daarna me weer moet uitkleden, omdat uiteindelijk blijkt, na elkaar een tijdje sullig hebben aan staan te kijken op de gang, dat het om een deelontruiming ging. Goh, ze zouden eens bij ons moeten komen kijken, daar zijn de BHV-ers nl. wel zichtbaar en in actie als ze er moeten zijn :-).

Afijn, daar kon zij dan weer niets aan doen. Ik zal er dan ook verder niet over uitweiden, behalve dan met het feit dat ik dus niet het programma in het ziekenhuis ga volgen. Ik trek mijn eigen plan (overigens in samenspraak met haar, omdat ze ook wel inzag dat het 'praatclubje' 1 x in de week niet hetgeen was waar ik naar op zoek was... dat dan weer wel). De echte 'afhaker' zat echter voor mij toch wel in het moment net voor het afscheid geloof ik...: 'mocht u toch ooit nog somber worden, dan moet u mij echt even bellen hoor'... Gevalletje helemaal 'niet-in-rapport-zijn met je gesprekspartner geloof ik :-).
Mooi, mooier, mooistGelukkig verliep de rest van de dag erg leuk *klik hier*, met een hele bijzondere afsluiter. Terwijl mijn Lief zich stond in te spannen op het hockeyveld, zat ik ontspannen in mijn stoel te luisteren naar een radiouitzending *klik hier* van een lieve blogvriendin met als thema 'Beschermengel'. Zo grappig, als je bedenkt dat ik nog nooit eerder geluisterd had. Ik vergeet het vaak, of heb geen zin, of geen tijd. Toch wel heel speciaal om dan te horen dat mijn beschermengel 'een creatieveling is, met een aquarel van allerlei soorten  kleuren, die me vertelde dat ze altijd in de buurt is, maar dat ik ervan overtuigd mag zijn dat ik het nu makkelijk alleen af kan...' Tja! :-).
Zo vreemd als de week dus begon, en naarmate de week vorderde, toch ook wel heel spannend werd, zo mooi is ze weer geëindigd, met o.a.:

#lieve collega's die campagne voeren omdat zij vinden dat ik toch echt wel wat te zoeken heb in die OR :-)...

#een topadvies opvolgen met als resultaat dat ik nu al een geweldige telefonische voorselectie heb kunnen maken voor de vacature die ik heb openstaan :-). En volgende week zal ik zeggen hoeveel 'minder brieven lezen' het me exact heeft opgeleverd...

#ook was er gisteren, met toch wel een klein beetje weemoed, maar ook met een super goed gevoel, een soort van 'afscheid', wetende dat het tijd was, maar dat het meer dan goed is en dat we elkaar toch eigenlijk helemaal niet kwijtraken, en dat je daar dan een prachtig antwoord op terugkrijgt; wat een cadeautje :-)...

#de uitslagen van mijn schoonvader die weer positief zijn, ondanks dat lang niet alles goed is en zorgen geeft, de 'foute waardes' toch weer gedaald waren en de organen in uitstekende conditie blijven; toch een klein feestje waard, wat we dan ook gevierd hebben in de vorm van een overheerlijke brunch, samen met 'bonuszoon' die we zaterdagochtend konden halen ...

#en dan nog gisterenavond... fantastisch bericht dat het goed gaat met haar *klik hier*, ze intussen alweer hard werkt aan haar herstel en waarschijnlijk weer iedereen gaat verbazen en inderdaad in plaats van tien dagen, gewoon na zeven dagen thuis is :-).

Misschien niet eens nodig te zeggen dat ik goed heb geslapen heb, dit misschien een iets uitgebreidere #blijmakerblog is dan normaal, maar het was dan ook wel een hele bijzondere week met gelukkig veel blije en dankbare momenten :-).

Beknot je niet op je dromen
want dromen zijn er
om gedroomd te worden... 

wow 260314 - iets meer woorden mag ook ...